Butsudan – de groef en het paneel voor de achterkant (deel 5)

Butsudan_024Inmiddels zijn we al weer aanbeland bij het vijfde artikel in de reeks van het maken van de Butsudan. En terwijl ik die zin in type realiseer ik me twee dingen. Dat het maken van projecten van hout een tijdrovende hobby is. En dat ik misschien te veel achtergrond informatie in mijn artikelen stop. Het eerste is een gegeven, maar het geeft mij ook rust en ontspanning en dat is onbetaalbaar. Het tweede is iets waarvan ik graag feedback krijg van mijn lezers. Laat eventueel een reactie achter of stuur me een bericht via de contact pagina, als je vindt dat mijn artikelen te gedetailleerd zijn of juist niet. Je mag het me ook laten weten als je ze gedetailleerd genoeg vindt.

In dit artikel beschrijf ik hoe ik de sponning in het karkas heb gefreesd, waarin de achterkant in past. Je hebt hiervoor twee alternatieven. Het makkelijkste is om de sponning te frezen met een sponningfrees maar je kunt ook een vingerfrees gebruiken.

Sponningfrees

Sponningfrees

vingerfrees

Vingerfrees

 

 

 

 

 

 

 

 

Een sponningfrees is een freesje waarvan de messen iets breder zijn. Aan de onderkant zit een wieltje dat je tegen je werkstuk aan drukt. De diepte van je frees bepaalt hoe diep de sponning wordt. Het voordeel van een sponningfrees is dat je de sponning pas hoeft te frezen als je werkstuk al gelijmd is. Dat geeft een mooie egale diepte van de sponning over heel je werkstuk. Het nadeel is dat je moet frezen op de dunste kant van je hout.

Een vingerfrees is een echte alleskunner. Je kunt er sponningen mee frezen, maar bijvoorbeeld ook groeven als je een groef verbinding wilt maken. Of een groef waarin je glas of een paneel in een deur zet. Ik heb voor dit project gebruik gemaakt van een vingerfrees. Het voordeel hiervan is dat ik mijn freesmachine dan op het breedste stuk van het hout kan laten rusten. Het nadeel is dat je heel precies moet frezen, omdat je later elke fout terugziet in de binnenkant van je kast.

Infrezen van de sponning

Infrezen van de sponning

Op de bovenstaande afbeelding zie je hoe ik de sponning infrees met een vingerfrees. Hiervoor heb ik de zijaanslag op mijn frees gemonteerd. Deze manier van frezen – van bovenaf met een zijnaanslag – is denk ik de meest voorkomende manier waarop je freest. Je kunt zo sponningen frezen, maar bijvoorbeeld ook profielen frezen aan de zijkanten van hout. Zorg er wel voor, dat je werkstuk goed vastgeklemd zit. Gereedschap blijft altijd heel gevaarlijk.

De sponningen frees ik overigens in aan de binnenzijde, van de achterkanten van alle delen van het karkas. Een frees heeft een klein nadeel en dat is dat hij rond is. Dit betekent dat je geen mooie haakse sponningen kunt frezen, maar dat probleem los je snel op met beitels en een houten hamer.

Butsudan_041Butsudan_040

 

 

 

 

 

Dit lijkt een tijdrovend klusje, maar met scherpe beitels en enige oefening heb je dit in een paar minuten gedaan. Nu ik kan ik afmeten hoe groot het paneel moet worden voor de achterkant.

Voor de achterkant gebruik ik een FCS gekeurd triplex. Deze is wel wat aan de dunne kant c.a. 3,5 mm. Maar voor een kleine kast is dat dik genoeg. Als je een grote zaagtafel hebt, die breede stroken kan zagen dan is dit een klusje van niks. Helaas past een grote zaagtafel niet in mijn werkplek. Dit zijn dan ook altijd de momenten waarop ik mijn invalzaag gebruik.

Butsudan_028Butsudan_027

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik zorg er eerst voor dat een van de kortere zijkanten haaks op een van de lange zijkanten staat. Hiervoor leg ik de liniaal haaks op het plaatmateriaal en zaag een smalle strook van 2mm af. Daarna zag ik de hoogte van het paneel af. In mijn geval doe ik dat, zodat de nerven verticaal lopen, net als de nerven van de zijkant van de kast.

Daarna zaag ik eerst weer een smalle strook van een zijkant van de plaat af en dan kan ik hem op breedte zagen. De reden waarom ik de smalle stroken eraf zaag, is dat ik de zaagkwaliteiten van de fabrikanten niet vertrouw. Het is me al te vaak overkomen dat de zijkanten of niet haaks zijn, of dat ze met een te grove zaag gezaagd zijn. Ik laat niets meer aan het toeval over, daarvoor heb ik al te veel projecten in de mist zien gaan.

Op de volgende foto’s zie je hoe de achterkant in de kast past. Ik heb bewust wat ruimte overgelaten, omdat de stof waarmee ik de binnenkant wil bekleden er nog tussen moet passen.

Butsudan_026

Als je verder geen poespas wilt en je normale scharnieren wilt gebruiken, dan is dit het punt waarop je de Butsudan in elkaar kunt gaan lijmen.

Butsudan_024

Je zou hoogstens de achterkant, met speciale beits, nog een kleur kunnen geven. Zodat deze qua kleur nog wat meer op de walnoot lijkt. Maar om heel eerlijk te zijn kleurt het prima met de lichte delen van de walnoot. Kijk maar eens goed naar de achterkant van het schapje. Deze loopt bijna naadloos over op de achterkant.

Wellicht dat je het op de foto niet ziet. Maar voor het triplex hebben ze een stukje hout gebruikt wat spalted is. Dit houdt in dat er een schimmel in de boom zat waardoor het hout verkleurd. Dit is iets dat ik de laatste tijd wel vaker zie bij de goedkopere plaatmaterialen. Onbegrijpelijk want voor massief spalted hout betaal je de hoofdprijs.

Leave a Reply