Monthly Archives: April 2013

De voorpret is vaak het leukste – ideeen voor mijn Butsudan

Mijn fascinatie voor houtbewerken is begonnen toen ik opzoek ging naar een Butsudan. Een Butsudan is een Japans thuisaltaar, die je nog steeds in menig Japanse huishouden aantreft. Ik wilde er een kopen om in de studeerkamer te hangen, maar in Nederland is het lastig om er een te vinden. Geloof me ik heb genoeg uren op internet gezocht.

Het alternatief is om er een in het buitenland te kopen, maar de prijzen waarvoor ze Butsudans aanbieden zijn echt belachelijk hoog. Ik nam me voor om er een zelf te maken, maar daarvoor moest ik eerst veel meer kennis hebben van hoe je meubels maakt. Inmiddels ben ik zover dat ik het maken van een Butsudan aan durf en ben ik op zoek gegaan naar foto’s die als inspiratie dienen voor mijn eigen ontwerp.

Dit ontwerp vind ik mooi, omdat het uitblinkt in eenvoud.

Continue reading

Een zwevende tafel voor een kolomboor – De laatste loodjes (deel 9)

Nu de constructie van de tafel, de lade en het ladefrontje klaar is, kan ik beginnen met het afronden van het project. Aan de datums op de foto’s zie ik dat dit de 9de project dag is. Nu heb ik er niet 9 dagen vol aan gewerkt. Maar al met al zitten er toch behoorlijk wat uurtjes werk in deze tafel.

De dag begint met een reparatie. Ik ben tijdens het frezen van de sponningen voor de bodem, in de onderkant van de zijkanten, vergeten dat de sponning niet over de gehele zijkant moet lopen.

DSC_0557
DSC_0558

Voordat ik de bodem erin kan lijmen, moet ik eerste de onderste keeplat monteren. Houtlijm en schroeven geven hopelijk de sterkte waarop ik hoop. Ik schroef de keeplat aan de achter- en zijkanten vast,

DSC_0577

Overigens heb ik voor ik de keeplat monteerde, de houders voor de ladegeleider met schroeven aan de achterkant gemonteerd. Hoewel dat waarschijnlijk niet nodig is, ze zijn immers aan elkaar gelijmd, geeft het me wel meer vertrouwen in de constructie.

DSC_0579

Op een stuk 12mm multiplex lijm ik de bovenste keeplat. Ik zet deze ook met schroeven vast, omdat hierop de tafel straks met zijn volle gewicht – en die van de kolomboor – gaat leunen. De 12mm multiplex gebruik ik, omdat ongeveer even dik is als de tengels waarmee ik het underlayment boven mijn werkbank aan de muur heb gemonteerd. T

egen de muur waar ik de tafel aan wil monteren, wil ik straks ook underlayment plaatsen. Dan heb ik tenminste weer extra ruimte voor gereedschap. Die multiplex plaat met de keeplatten verdwijnt straks dus gewoon achter underlayment.

DSC_0595

Door de tafel op de bovenste keeplat te plaatsen, weet ik precies waar ik de onderste moet vast schroeven.

DSC_0599 DSC_0596DSC_0606

DSC_0610

Nu moet ik de bodem nog op maat maken en daarna schuren. Heel veel schuren. Als laatste stap geef ik met drie of vier lagen top olie. Deze is wat matter dan Danish oil, maar dat is prima en is een meubel voor een werkplaats en daar hoeft niet alles te blinken.

Ik zal over een week of wat de foto’s van het eindresultaat op deze site posten. Maar voor ik foto’s kan maken van hoe de tafel aan de muur hangt, moet ik eerst nog een paar andere projecten in de schuur uitvoeren. Ook daarvan zal ik op deze site verslag doen.

Een zwevende tafel voor een kolomboor – een frontje voor de lade (deel 8)

Verborgen onder stapel afvalhout, vind ik een stuk vurenhout waarvan de zijkanten afgerond zijn. Dit is exact gelijk aan het hout waarmee ik het tafelblad heb gelamineerd. Het geluk is aan mijn zijde, want er is al een sponning in gefreesd, waarin ik een stuk 4mm multiplex kan lijmen en het stuk is lang genoeg om de vier stukken voor de ladefront eruit te kunnen halen.

Ik heb al vaker frontjes gemaakt voor de meubels in mijn werkplaats, en dat was nog een restant van een vorig project. Het allereerste frontje dat ik maakte, heb ik verbonden met een schuine – 45 graden – houtverbinding. Dat is zeker niet de sterkste houtverbinding. Maar aangezien ik van symmetrie houd, heb ik alle frontjes voor de werkplaatsmeubels op dezelfde wijze gemaakt.

DSC_0564

Nadat ik de maten van de ladefront opgenomen heb, zaag ik de vier stukken met mijn afkortzaag. Als je geen afkortzaag hebt, dan kun je dit ook gewoon in een verstekbak doen. Deze houtverbinding lijkt op het eerste oog heel eenvoudig om te maken, maar vergis je niet het is nog best lastig om de verbinding naadloos te krijgen.

Continue reading

Een zwevende tafel voor een kolomboor – het monteren van de lade geleiders (deel 7)

Voor elk project waarin ik lades gebruik, is er altijd de keuze of ik metalen ladegeleiders koop bij de bouwmarkt, of dat ik de geleiders zelf uit hout maak. Hout heeft altijd mijn voorkeur, omdat het voor mijn gevoel de uitstraling geeft dat het werkstuk door een vakman is gemaakt. De metalen geleiders gebruik ik uitsluitend voor projecten waarvan ik weet dat de lade veel gewicht gaat bevatten en/of heel vaak gebruikt wordt. En als ik heel eerlijk ben, dan bespaar ik me de kosten van de ladegeleiders liever. Een setje kost al gauw rond de 10 euro.

DSC_0521

Voor dit project dient de lade slechts voor opslag van boren die ik niet regelmatig gebruik en daarom ga ik voor hout. Ik heb twee stroken gezaagd uit een stuk afval, dat ik nog over heb van een ander project. het is 9mm populieren multiplex. Continue reading

Hoe herstel je, je fouten: vergeten dat je op tijd moet stoppen met frezen

Tijdens het frezen van de sponningen in de zijkanten van de zwevende tafel, ben ik vergeten dat ik aan de achterkant moest stoppen. Dit zie je als je goed kijkt rechts, op de volgende foto. De sponning in de zijkant loopt helemaal door naar achteren, terwijl deze gelijk met de sponning van de achterkant had moeten eindigen.

DSC_0472

Fouten maken we allemaal wel eens. Dat is ook helemaal niet erg, als je maar weet hoe je ze moet repareren. Continue reading

Een zwevende tafel voor een kolomboor – het maken van de lade (deel 6)

Nu ik de voor-, achter- en zijkanten van de lade heb, hoef ik alleen een groef te frezen waar onderkant van de lade inpast. Hiervoor moet ik goed opletten, dat ik de groef niet te ver frees. Om dit iets beter uit te kunnen leggen, moet ik iets dieper ingaan op de constructie van de lade. De zijkanten komen over de voor en achterkant te zitten. De zijkanten schroef ik vervolgens tegen de voor- en achterkant, zodat de schroeven de kracht opvangen van het openen en sluiten van de lade. Ik lijm ze overigens voor extra stevigheid.

Omdat de voor en achterkant van de zijkanten zichtbaar zijn, moet ik op tijd stoppen met frezen, ik wil namelijk niet dat de groef helemaal doorloopt tot de voor en achterkant van de zijkanten. Hierdoor zouden de groeven ook zichtbaar zijn en dat is geen mooi gezicht. Voor ik begin met frezen, meet ik met een verstelbare winkelhaak uit waar ik in de zijkanten moet stoppen met frezen.

DSC_0488 Continue reading

Het kopen van houtlijm

Een van de belangrijkste artikelen in onze werkplaats, is houtlijm. Of je je werkstuk nu met schroeven of houtverbindingen als pen gat en zwaluwstaarten verbindt, houtlijm heb je altijd nodig. De houtlijm die ik als eerste kocht is Pattex Classic Houtlijm. Ik vind deze lijm heel fijn om mee te werken. Hij smeer goed uit en zorgt voor stevige verbindingen nadat de lijm is uitgehard.

Van de goedheilig man, kreeg ik afgelopen jaar Bison houtlijm. Nu mag je een gegeven paard natuurlijk nooit in de bek kijken, maar ik heb al meerdere malen op het punt gestaan om de pot in de kliko te smijten. Qua resultaat doet Bison niet onder voor Pattex. De Bison houtlijm is alleen vloeibaarder dan Pattex. Dit betekent dat hij sneller druipt (met Pattex heb ik dat alleen met extreem hoge temperaturen, 30 graden plus). Een lijm die snel druipt vind ik vervelend. Ik knoei veel sneller en moet daardoor ook langer schuren om de zooi op te ruimen.

Ik ben overigens bijzonder merkvast. Als ik over een bepaald product tevreden ben, dan zal ik niet zomaar overstappen. Dit geldt helemaal voor houtlijm, omdat ik door het vele gebruik van Pattex Classic precies weet hoeveel tijd ik heb om een werkstuk te lijmen, voor de lijm opdroogt. Maar op veel Amerikaanse sites, zie ik dat ze daar veel Titebond gebruiken. Zodra ik door mijn huidige voorraad houtlijm heen ben, wil ik die ook eens proberen.

Een zwevende tafel voor een kolomboor – extra zijkanten voor ladegeleiders (deel 5)

Volgens het originele ontwerp was dit project nu bijna af. Dan hoefde alleen de onderkant er nog in en de tweede keeplat moest nog geinstalleerd worden. Het laatste kleine stukje zou dan nog de plank geweest zijn, waar ik de tegenovergestelde keeplatten op moet schroeven en lijmen. Maar omdat ik besloten heb om een lade in de tafel te maken, heb ik nog wat werk te verzetten.

Binnen in de tafel, komen twee planken waarop ik de ladegeleiders kan monteren. Deze lijm en schroef ik vast tegen een paar afstandshouders die ik aan de zijkanten van de tafel monteer. De schroeven gebruik ik om niet op het drogen van de lijm te wachten en omdat ze aan de binnenkant zitten zie je ze straks toch niet.

De afstandshouders lijm ik tegen de zijkanten aan, maar ik zet er voor de zekerheid aan beide kanten een paar korte stroken tegen. Op de volgende foto, zie je het eerste strookje al op zijn plaats gemonteerd. De stroken lijm ik tegen de zijkant en ik schiet er met de compressor een niet in. Hiermee zit het strookje in een keer vast tegen de zijkant en kan ik snel alle stroken monteren.

DSC_0472

Continue reading

houtlijmresten, wegvegen of laten zitten

Een van de beste tips over houtlijmresten kreeg ik van Marc Spagnuolo aka The Woodwhisperer. Houtlijmresten op je werkstuk zijn funest voor het afwerken van je werkstuk. De olie of verf waarmee je, je werkstuk de perfecte uitstraling wilt geven, blijft helaas niet op houtlijm zitten. Je kunt die resten meteen met een vochtige doek verwijderen, maar het gevaar is dat je de lijm alleen maar meer in de houtnerven uitsmeert. Dit gaat je veel tijd kosten, om de lijmresten met schuurpapier weg te schuren.

DSC_0478

Moet je dan maar voorzichtig zijn met het aanbrengen van de lijm? Nee dat moet je zeker niet. Het is zelfs beter als je er iets meer opsmeert, zodat er bij het aandraaien van de lijmklemmen een beetje houtlijm uit je houtverbinding komt. Al moet je natuurlijk ook weer niet overdrijven met het aanbrengen van houtlijm. Wat je het beste kan doen, is de houtlijm een minuut of twintig laten opdragen. Er vormt zich dan een hard laagje om de houtlijm, die je met een beitel heel makkelijk kunt verwijderen.

Dit moet je uiteraard heel voorzichtig doen, want de kans bestaat dat je anders je werkstuk beschadig. Overigens is het ook niet zo heel goed voor je beitels. Ik gebruik hiervoor de goedkoopste beitels die ik in een bouwmarkt kon vinden. Volgens mij was ik 12 euro kwijt voor twee beitels met een plastiek achterkant.

Een zwevende tafel voor een kolomboor – je kunt nooit genoeg lijmklemmen hebben (deel 4)

Het lijmen van meubels vergt een goede voorbereiding. Je moet van te voren goed nadenken wat je plan gaat worden. Zorg ook altijd dat je je lijmklemmen binnen handbereik hebt. Je hebt namelijk niet veel tijd als de lijm eenmaal begint te drogen. Ik begin met het lijmen van de eerste zijkant.

DSC_0424_02

Ik bewaar bijna altijd de stukjes afval van de projecten die ik doe. In dit geval kwam dat goed uit, want ik vond drie stukken waar een groef in gefreesd is. Deze passen precies om de sponning, waardoor ik de lijmklemmen goed aan kan draaien. Het is ook altijd heel verstandig om een of twee winkelhaken bij de hand te hebben. Hiermee kun je controleren of je alles wel goed haaks lijmt.

Continue reading